ما سلف ، و دلالة رواية محمد بن قيس ، و عبد اللَّه بن سنان و عبيد بن زرارة عن الباقر و الصادق عليهما السلام بحرمان الإخوة من الأم ، و ألحق غيرهم من المتقرب بها بهم ، لمفهوم الموافقة و استقربه المصنف في الدروس بعد حكمه بقصر المنع على موضع النص . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ج : و در اينكه اقرباء مادرى مقتول از ديه ارث مىبرند يا از آن محروم هستند دو قول مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : 1 - برخى قائل هستند كه اقرباء مادرى نيز همچون ساير ورثه از ديه ارث مىبرند . 2 - بعضى مىفرماين اقرباء مادرى از خصوص ديه ارث نمىبرند . مدرك قائلين اوّل عبارت است از دليلى كه گذشت يعنى عموم آيه اولو الارحام . و دليل قائلين دوّم سه روايت است كه جملگى دلالت بر محروم بودن اخوه مادرى از ديه دارند و ساير اقرباء مادرى را نيز كه در انتساب به مقتول از اخوه دور تر مىباشند از باب مفهوم اولويّت به اخوه ملحق نموده و بدين ترتيب ارث ديه را از كليّه خويشاوندان مادرى نفى نموده‌اند . اين سه روايت عبارتند از : 1 - روايت محمّد بن قيس از مولانا الباقر عليه السلام . 2 - روايت عبد اللّه به سنان از مولانا الصادق عليه السّلام . 3 - روايت عبيد بن زراره از حضرت ابيعبد اللّه عليه السلام . مرحوم مصنف در كتاب دروس پس از آن‌كه حكم به منع از